9. KONAKLAMA DUASI
YOLCUNUN BİR
YERDE KONAKLADIĞI ZAMAN YAPACAĞI DUA
983. Havle Binti Hakîm
radıyallahü anhâ’dan rivayet
edildiğine göre, “Resûlüllah
sallallahu aleyhi ve sellem’i
şöyle buyururken dinledim” dedi:
“Kim
bir yerde konaklar da sonra “Yarattıklarının şerrinden Allah’ın
mükemmel kelimelerine (âyet, sıfat ve isimleri)
sığınırım derse, konakladığı o yerden
ayrılıncaya kadar
hiçbir
şey
ona
zarar
vermez.”
Müslim, Zikir 54, 55. Ayrıca
bk. Tirmizî, Daavât 40. |
٩- باب مَا يقول إِذَا نزل منْزلاً
٩٨٣-
عن خولة بنتِ حَكِيمٍ رضي اللّه عنها،
قالت: سَمِعْتُ رسولَ اللّه صَلّى اللّه
عَلَيْهِ وسَلَّم ، يَقُولُ : (
مَنْ نَزَلَ مَنْزِلاً ثُمَّ
قَالَ : أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللّه التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا
خَلَقَ ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ
ذَلِكَ )
رواه مسلم . |
|
984. İbn Ömer
radıyallahü anhümâ şöyle dedi:
Resûlüllah
sallallahu aleyhi ve sellem
yolculukta iken gece olunca şöyle derdi:
- “Ey
yeryüzü! Benim Rabbim de senin Rabbin de Allah’tır. Senin ve
sendekilerin şerrinden, sende yaratılanların ve üzerinde dolaşıp
duranların şerrinden Allah’a sığınırım. Arslanın, büyük yılanın,
(öteki) yılan ve akreplerin şerrinden, burada yaşayanların,
doğuran ve doğanların şerrinden Allah’a sığınırım.”
Ebû Dâvûd, Cihâd 75 |
٩٨٤-
وعن ابن عمر رضي اللّه عنهما ،
قَالَ :
كَانَ رسول اللّه صَلّى اللّه عَلَيْهِ
وسَلَّم إِذَا سَافَرَ فَأقْبَلَ اللَّيْلُ، قَالَ:
( يَا أرْضُ، رَبِّي وَرَبُّكِ اللّه ،
أعُوذُ بِاللّه مِنْ شَرِّكِ وَشَرِّ مَا فِيكِ ، وَشَرِّ مَا خُلِقَ
فِيكِ ، وَشَرِّ مَا يَدِبُّ عَلَيْكِ ، وَأعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ
أسَدٍ وَأسْوَدٍ ، وَمِنَ الحَيَّةِ وَالعَقْرَبِ ، وَمِنْ سَاكِنِ
البَلَدِ ، وَمِنْ وَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ) رواه
أَبُو داود .
وَ( الأَسْوَدُ ) : الشَّخْصُ ،
قَالَ الخَطَّابِيُّ : وَ( سَاكِنُ
البَلَدِ ) : هُمُ الجِنُّ الَّذِينَ هُمْ سُكَّانُ الأرْضِ .
قَالَ :
وَالبَلَد مِنَ الأرْضِ : مَا كَانَ مَأْوَى الحَيَوانِ ، وَإنْ لَمْ
يَكُنْ فِيهِ بِنَاءٌ وَمَنَازلُ .
قَالَ :
وَيَحْتَمِلُ أنَّ المُرَادَ : (
بِالوَالِدِ ) إبليسُ : ( وَمَا
وَلَدَ ) : الشَّيَاطِينُ . |
