20. ÖLÜYÜ HAYIRLA ANMAK
951. Enes
radıyallahü anh şöyle dedi:
Peygamber
aleyhisselâm ile bazı sahâbîler birlikte bulunurlarken onların
yanından bir cenaze geçti. Ashâptan bazıları o cenazeyi hayırla
andı. Bunun
üzerine
Nebî
sallallahu aleyhi ve sellem:
- “Kesinleşti”
buyurdu.
Sonra bir
cenaze daha geçti. Orada bulunanlar onu da kötülükle andılar.
Resûl-i Ekrem
sallallahu aleyhi ve sellem yine:
- “Kesinleşti”
buyurdu.
Bunun üzerine
Ömer İbnu’l-Hattâb:
- Ne kesinleşti
Ya Resûlallah? diye sordu. Peygamber aleyhisselâm da şöyle
buyurdu:
-
“Şu önce geçen cenazeyi hayırla andınız;
bu sebeple onun cennete girmesi kesinleşti. Bu berikini kötülükle
andınız; onun da cehenneme girmesi kesinleşti. Çünkü siz (mü’minler),
yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz.”
Buhârî, Cenâiz 86, Şehâdât 6;
Müslim, Cenâiz 60. Ayrıca bk.
Ebû Dâvûd, Cenâiz 76;
Tirmizî, Cenâiz 63;
Nesâî, Cenâiz 50;
İbn Mâce, Cenâiz 20, Zühd 25 |
٢٠- باب ثناء الناس عَلَى الميت
٩٥١-
عن أنسٍ رَضِيَ اللّه عَنْهُ ،
قَالَ :
مَرُّوا بِجَنَازَةٍ ، فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْراً ، فَقَالَ
النبيُّ صَلّى اللّه عَلَيْهِ وسَلَّم
: ( وَجَبَتْ ) ثُمَّ مَرُّوا
بِأُخْرَى ، فَأثْنَوْا عَلَيْهَا شَرّاً ، فَقَالَ النبي
صَلّى اللّه عَلَيْهِ وسَلَّم :
( وَجَبَتْ ) ، فَقَالَ عمر بن
الخطاب رَضِيَ اللّه عَنْهُ : مَا
وَجَبَت ؟
فَقَالَ :
( هَذَا أثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ خَيْراً ،
فَوَجَبتْ لَهُ الجَنَّةُ ، وهَذَا أثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ شَرّاً ،
فَوَجَبَتْ لَهُ النَّار ، أنْتُمْ شُهَدَاءُ اللّه في الأَرضِ )
متفقٌ عَلَيْهِ . |
|
952. Ebü’l-Esved’den rivayet
edildiğine göre şöyle dedi: Medine’ye gelmiş Hazret-i Ömer’in
yanında oturuyordum.Yanımızdan bir tabut geçti. İçindeki hayırla
anıldı. Bunun üzerine Ömer; “kesinleşti” dedi. Sonra bir başka
tabut daha geçti, onun içindeki de hayırla anıldı. Ömer yine
“kesinleşti” dedi. Daha sonra üçüncü bir tabut geçti, onun
içindeki kötülükle anıldı. Ömer yine; “kesinleşti” dedi.
Bu defa ben
kendisine:
- Ne
kesinleşti, ey mü’minlerin emiri? dedim. Ömer şöyle cevap verdi:
- Ben,
Resûlüllah
sallallahu aleyhi ve sellem’in
buyurduğu gibi söyledim. O:
- “Herhangi
bir müslüman hakkında dört kimse hayırla şahitlik ederse, Allah
onu cennetine kor” buyurmuştu. Biz kendisine:
- Peki üç kişi
şehâdet ederse? dedik.
- “Üç
kişi şehâdet ederse de aynıdır” buyurdu. Biz;
- Ya iki kişi
şâhitlik ederse? dedik.
- “İki
kişi de şahitlik etse yine aynıdır” buyurdu.
Artık bir
kişinin şahitliğini de sormadık.
Buhârî, Cenâiz 86; Şehâdât 6.
Ayrıca bk. Nesâî, Cenâiz 50 |
٩٥٢-
وعن أَبي الأسْوَدِ ،
قَالَ :
قَدِمْتُ المَدِينَةَ ، فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بنِ الخَطَّاب
رَضِيَ اللّه عَنْهُ فَمَرَّتْ
بِهمْ جَنَازَةٌ ، فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْراً ، فَقَالَ
عُمَرُ : وَجَبَتْ ، ثُمَّ مُرَّ بَأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى
صَاحِبِهَا خَيْراً ، فَقَالَ عُمرُ : وَجَبَتْ ، ثُمَّ مُرَّ
بِالثَّالِثَةِ ، فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا شَرّاً ، فَقَالَ عُمر
: وَجَبَتْ ، قَالَ أَبُو الأسودِ : فقلتُ : وَمَا وَجَبَتْ يَا
أمْيرَ المُؤمِنينَ ؟
قَالَ :
قُلْتُ كما قَالَ النبي صَلّى اللّه
عَلَيْهِ وسَلَّم : ( أيُّمَا
مُسْلِمٍ
شَهِدَ لَهُ أرْبَعَةٌ بِخَيرٍ ، أدْخَلَهُ اللّه الجَنَّةَ )
فقُلْنَا : وَثَلاثَةٌ ؟
قَالَ :
( وَثَلاثَةٌ ) فقلنا : وَاثْنَانِ
؟
قَالَ :
( وَاثْنَانِ ) ثُمَّ لَمْ
نَسْأَلْهُ عَن الواحِدِ . رواه البخاري
. |
