1. YEMEKTE KUSUR ARAMAYIP ONU
BEĞENDİĞİNİ SÖYLEMEK
736. Ebû Hüreyre
radıyallahu anh şöyle dedi:
Resûlüllah
sallallahu aleyhi ve sellem
yemekte hiçbir zaman kusur aramazdı. İştahı varsa yer, canı
çekmiyorsa yemezdi.
Buhârî, Menâkıb 23; Et`ime 21;
Müslim, Eşribe 187, 188. Ayrıca
bk. Ebû Dâvûd, Et`ime 13;
Tirmizî, Birr 84 |
١- باب لا يَعيبُ الطّعام واستحباب مَدحه
٧٣٦-
وعن أَبي هُريرة رَضِيَ اللّه عَنْهُ
،
قَالَ :
مَا عَابَ رسولُ اللّه صَلّى اللّه
عَلَيْهِ وسَلَّم طَعَامَاً قَطُّ ، إن اشْتَهَاهُ أكَلَهُ ،
وَإنْ كَرِهَهُ تَرَكَهُ . متفقٌ
عَلَيْهِ . |
|
737. Câbir
radıyallahu anh şöyle dedi:
Bir gün
Peygamber
aleyhisselâm ev halkından ekmekle
birlikte yiyeceği bir katık istedi. Onlar da:
- Evde sirkeden
başka bir şey yok, dediler.
Resûl-i Ekrem onu
getirmelerini söyledi. Sonra da:
-
“Sirke ne güzel katık; sirke ne güzel
katık!” diyerek yemeğini yemeye başladı.
Müslim, Eşribe 167-169. Ayrıca
bk. Ebû Dâvûd, Et`ime 39; Tirmizî,
Et`ime 35; İbn Mâce, Et`ime 33 |
٧٣٧-
وعن جابر رَضِيَ اللّه عَنْهُ : أنَّ النَّبيَّ
صَلّى اللّه عَلَيْهِ وسَلَّم سَأَلَ أهْلَهُ الأُدْمَ ، فقالوا
: مَا عِنْدَنَا إِلاَّ خَلٌّ ، فَدَعَا بِهِ ، فَجَعَلَ
يَأكُلُ ، ويقول : ( نِعْمَ الأُدْمُ
الخَلُّ ، نِعْمَ الأُدْمُ الخَلُّ ) رواه
مسلم . |